از همه ي دوستان نازنين و مه جبين، عذرخواهم، كه به دليل سفر و ماموريت هاي شغلي، دير به دير خدمت مي رسم يا نظريات ارزشمندشان را با تاخير جواب مي دهم؛ به زودي، قضاي همه ي اين قصور و تقصيرها را به جا خواهم آورد! بیت:
آن ذلیل مرده كه صد قابلمه دل همره اوست
هركجــا هست، خدايــــا، بپزش تـا بخـوریــم!
و اما بعد:
چرخ گردون!
"اگـر دستـم رسد بر چـــرخ گـردون" سوارش می شـوم می رم به تهـرون!
نه بنزين خواهـم و نه كارت سوختش چرا دائـــم شــوم ويلــون و سيلـون؟!
پسر خاله!
(پيشكش رضا رفيع و دوستانش، با جريمه ي ديركرد!)
اي طنز شكر خند كه يك ساله شدي
وز سوز زبــان خويش، جزغـاله شدي!
هی گير دهي به دم كلفتـان، جيگگر!
چايـي نزده، يهـو پسر خالــه شدي؟!
يَرِه گَه!
(به لهجه ي مشهدي در راستا و پهنا و درازناي ِمبارزه ي اكيد و شديد با بد حجابي!)
َيرِه گَر مُگُم: «برو، سوسول بَزي به پا نكن!»
پر رو، وِي مِستَه مِگَه: «دلُم مِخُه نگا نكن!»
مُگُمِش: «حيفِ تويَه! بسّه ديگَه! خَنَه بمان!
خودِتَه هم رِديفِ رَپا و پانكيا نكن!»
بي حيا زُل مِزِنَه تو چشمام و بِزِم مِگَه:
«جوش بي فَيده نزن! اي جور، ما رَه سيا نكن!»
مُگُمِش: «جون دِلُم! حرفِ مو رَه به گوش بيگير!
اي جوري خودته قَطي ای اِكسي مٍکسیا نكن!»
مِگَه: «مو خوب ِمِدُنم چكار كُنُم؟! كجا بُرُم؟!
خونِتَه كيثيف نكن! داد و هوار به پا نكن!»
از خِواص در مُرُم و خيز مِزِنُم بِزِش بُگُم!
دستُمَه مي گيرَه مِگَه: «خودتُه اسیرْ بلا نكن!»
مُگُمِش: «جونِ ننه ت، ريخت و قيافَتَه بيبين!
عينهو مانکنايَه! خودتَه اي جور «آرا» نكن!»
مِگَه: «اي حرفا چيَه؟! از مانکنا كم نِدِرُم!
با اي حرفا خودِتَه پيشِ ما روسيا نكن!
اَگِه مردم بِدِنَن كه تو چِقَد جِوات شدي!
همگي هوت مِكِنَن! ديگَه از اي كارا نكن!»
مُگُمِش: «يَعنِه مِگي، سوسول بَزي تِرَقيَّه؟!»
مِگَه: «اي بابا! از اي اختلاطايْ بيجا نكن!»
مگمش: «حق نِدِري بيرون بِري، بدونِ مُو
اَگِرَم مِري، برو، آستيناتَه كوتا نكن!
تُنبونِ بلند بُپوش با دامن گل مَگُلي!
بعد از اي، ديگه به پات شِلوارِ برمودا نكن!؟»
مِگَه: « واز، دِري بِرام حرفاي یامفت مِزِني
جوش نزن يَرَه! برو! سر به سرِ زَنا نكن!»
مُگُمِش: «قِرتي! الآن ميام بِزِت نِشون مُدُم
در مِرَه، مِگَه: غِلَط! گوش به چرند ما نكن!»
|
+| نوشته شده توسط مولانا و مولاكم بدپيله!!! در پنجشنبه
1386/04/21 ساعت 21:20
| 
